**სათაური: ბადურას ქუჩა** **Verse 1** ბადურა ბოზებო, თუ გზაზე დამიდგები შენს თავს დააბრალე, აქ სიტყვას არ გპატიობენ აქ ერთხელ თუ დაგცემენ, მეორედ ან დგები ან ქრები, როგორც კვამლი ნაშუაღამევს მოტივზე ღმერთები არ იცდიან, აქვე გავიზარდეთ ჩვენ ასფალტმა გვასწავლა სათითაოდ ყველა წესი მე და ნოდიკოს შალიანმა ქუჩამ გვითხრა ერთი როგორ უნდა გარტყმევინოთ თავი, ბოზო, ხრიკით-მეთითით **Chorus** აქ ბადურას ქუჩაა, სადაც სუნთქვაა მძიმე თუ ერთხელ გაგიტეხეს, მეორედ აღარ იქნები წმინდა ან დგები და ითმენ, ან ჩუმად, უხმოდ ქრები ეს ქვა-ასფალტი წერს ისტორიას, შვილო, დავდებთ ფერებს შავზე **Verse 2** ობოლა და ბადურა კამაზასთან მირბიან “ჰეი, ნატალი, დღეს ვინ დაგიცავს, რას იზამ?” ძუკნა ვეღარ პასუხობს, ენა ყელში გაჩერდა რადგან ქუჩა კედლებზე ყვირის, ამბავი სწრაფად გარბენა კუთხეებზე, ფანჯრებზე, სარდაფებში ჩურჩულებენ 5 დეკემბერს მოუტუნეს დედა გამოუტანელად იტოკში კამაზას თავზე ზის სიცარიელე ზედაპირზე ღიმილია, შიგნით კი სიბნელი **Chorus** აქ ბადურას ქუჩაა, სადაც სუნთქვაა მძიმე თუ ერთხელ გაგიტეხეს, მეორედ აღარ იქნები წმინდა ან დგები და ითმენ, ან ჩუმად, უხმოდ ქრები ეს ქვა-ასფალტი წერს ისტორიას, შვილო, დავდებთ ფერებს შავზე **Verse 3** დედამოტყნული გეგა აუზიანის უბანში უცბად გამოჩნდა, თვალებში ბალიში შიშის ბადურა და ობოლა უკვე შიგნიდან იცინიან რაუნდა მომხდარიყო, ხომ ყველამ წინასწარ იცის გეგა ხითხითებს, მაგრამ სახეზე შიში უხეირო ერთადერთი იმედი აქვს — რო ბიჭები ჩკუაზე მოვლენო მაგრამ არ გამოუვა, აქ ტკეპნილია კანონი ვინც ერთხელ გადაგდება, მეორედ უკვე ნადავლი **Pre-Chorus** გეგას ხელები ცახცახებს, ქუჩა დგას და უყურებს ფანჯრებიდან ბავშვებიც უკვე უხმოდ ისმენენ ეს არ არის ფილმი, არც ზღაპარი, არც ლექსი ეს არის ბადურას ქუჩა — აქ სუსტებს ფეხქვეშ თესენ **Chorus** აქ ბადურას ქუჩაა, სადაც სუნთქვაა მძიმე თუ ერთხელ გაგიტეხეს, მეორედ აღარ იქნები წმინდა ან დგები და ითმენ, ან ჩუმად, უხმოდ ქრები ეს ქვა-ასფალტი წერს ისტორიას, შვილო, დავდებთ ფერებს შავზე **Bridge** ბადურა მუშტს უქნევს, ხმაში პირაღმა ქარებია ობოლა წიხლებს ურტყავს, წარსულს მიაბარებს შეცდენილებს და გაიძახის: “ბოზებო, დამეხიეთ, თქვენით დავრჩები” ეს ქუჩაა ავადმყოფი, მაგრამ ჩვენზე უკეთ გასამბედი ღამე ჩამოდის ნელა, სირენები შორს ყვირიან კედლებზე ახალი ამბები საღებავით წითლად იწერიან ბადურა, ობოლა, ნოდიკო, გეგა, ნატალი — ყველა ერთ ისტორად იქცევით, როცა ქალაქი დაგხატავთ შავად თეთრაზე **Final Chorus** აქ ბადურას ქუჩაა, სადაც სუნთქვაა მძიმე თუ ერთხელ გაგიტეხეს, მეორედ აღარ იქნები წმინდა ან ფეხზე წამოდგები, სისხლიდან გაიბან შიშებს ან ქუხილში დაიკარგები, როგორც სახელი კედელზე წაშლილი ნიშნით **Outro** ასფალტმა გვასწავლა, არავის არ ჩამორჩე თუ გზაზე დამიდგები, შენი თავიც შენი გოდებაა აქ ქუჩა წყვეტს, ვინ დარჩება, ვინ ქრება, ვინ გადარჩება ეს არის ბადურას ქალაქი — მერე შენ თვითონ მოირგე ზღვარი და pena.